Home » Tijdschriftartikelen » oncologische observatie » Auto-immuunbijwerkingen bij de behandeling van gemetastaseerd melanoom: ‘case report’ van een patiënt met milde klachten, maar ernstige bijwerkingen

Auto-immuunbijwerkingen bij de behandeling van gemetastaseerd melanoom: ‘case report’ van een patiënt met milde klachten, maar ernstige bijwerkingen

Door:
drs. M.K. van der Kooij
drs. M.K. van der Kooij

arts-onderzoeker, afdeling Medische Oncologie, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
E.M.E Verdegaal
E.M.E Verdegaal

projectleider adoptieve celtherapie, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. M. Slingerland
dr. M. Slingerland

internist-oncoloog, afdeling Medische Oncologie, Leids Universitair Medisch Centrum, Leiden

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. F.M. Speetjens
dr. F.M. Speetjens

internist-oncoloog, afdeling Medische Oncologie, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
prof. dr. S.H. van der Burg
prof. dr. S.H. van der Burg

hoofd laboratorium medische oncologie, afdeling Medisch Oncologie, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. H.W. Kapiteijn
dr. H.W. Kapiteijn

medisch oncoloog, afdeling Klinische Oncologie, Leids Universitair Medisch Centrum. Leiden

Meer informatie en artikelen van deze auteur

SAMENVATTING

De incidentie van gemetastaseerd huidmelanoom is de laatste jaren sterk toegenomen. Er zijn veel nieuwe (immuun)therapieën voor de behandeling van deze ziekte. Auto-immuunreacties treden hierbij relatief vaak op. In dit artikel wordt een patiënt beschreven met gemetastaseerd melanoom die werd behandeld met de combinatie van anti-PD1- en anti- CTLA4-immuuntherapie. Na twee kuren voelde de patiënt zich relatief goed en had hij weinig klachten, toch bleek hij bij routinecontrole een thyreoïditis en hepatitis te hebben. Negen weken na de start van de combinatietherapie was de ziekte progressief, waarop patiënt overstapte naar doelgerichte therapie met BRAF- en MEK-remmers. Twintig weken later was de ziekte opnieuw progressief, waarna de patiënt startte met een andere immuuntherapie, namelijk adoptieve T-celtherapie. De ziekte stabiliseerde en uiteindelijk trad zelfs een complete respons op. Hoewel de eerdere auto-immuunbijwerkingen onder controle bleven, ontwikkelde de patiënt binnen enkele weken een indrukwekkend vitiligobeeld. Aan de hand van deze casus wordt geïllustreerd dat een objectieve respons kan worden bereikt door middel van adoptieve T-celtherapie na progressie van ziekte op de standaardbehandelingen. Daarnaast is strenge monitoring van patiënten met gemetastaseerd melanoom die worden behandeld met doelgerichte therapie en immuuntherapie geïndiceerd.

(NED TIJDSCHR ONCOL 2019;16:238–43)

Om het volledige artikel te kunnen lezen, heeft u de volgende mogelijkheden:


* (dit is alleen mogelijk voor Medisch Specialisten en artsen in opleiding tot medisch specialist met BIG nr. met voorschrijfbevoegdheid werkzaam binnen de oncologie in Nederland)

Koop nu voor €1,80 Inclusief 21% btw
Deze PDF is eigendom van NTvO uitgegeven door Ariez B.V. en mag niet elders worden gepubliceerd of gebruikt.
Ontvang ook onze nieuwsbrief per mail: Inschrijven
© 2020 NTVO
X

Deze website gebruikt cookies voor de juiste werking en om de bezoeker de beste gebruikservaring te geven. Wij gebruiken geen cookies om u te volgen voor marketing doeleinden. Klik op de 'Accepteer' knop om hiermee in te stemmen.