Toevoeging abirateron aan androgeendeprivatietherapie plus docetaxel verbetert uitkomsten bij mannen met gemetastaseerde castratiegevoelige prostaatkanker

januari 2021 CongresUpdate Van de redactie
Hoewel de behandeling van gemetastaseerde prostaatkanker de laatste vijf jaren dramatisch is veranderd, blijven onduidelijkheden bestaan over de combinatie van lokale en systemische behandelingen. De resultaten van de fase III PEACE-1-studie suggereren dat de combinatie van abirateron, androgeendeprivatietherapie en docetaxel een optie kan zijn voor patiënten met de novo, gemetastaseerde, castratiegevoelige prostaatkanker.

Het combineren van androgeendeprivatietherapie (ADT) met docetaxel is de laatste jaren de standaardbehandeling geworden voor mannen met gemetastaseerde castratiegevoelige prostaatkanker (‘metastatic castration-sensitive prostate cancer’, mCSPC). Daarnaast kan ADT ook worden gecombineerd met een androgeenreceptorantagonist of radiotherapie van de primaire tumor (RXT; bij laag volume). Het is echter onduidelijk of het combineren van die behandelingen, naast ADT, nog betere uitkomsten kan opleveren. PEACE-1 is een fase III-studie met een 2×2 factorieel experimenteel design van ‘abirateronacetaat plus prednison’ (abirateron) en/of RXT. De eerste resultaten hadden laten zien dat toevoeging van abirateron aan ADT plus docetaxel de radiologische progressievrije overleving (‘radiologic progression-free survival’, rPFS) bij mannen met mCSPC significant verlengd (HR 0,50; 95%-BI: 0,40-0,62; p<0,0001).

Studieopzet PEACE-1

In totaal werden 1.173 mannen met de novo mCSPC gerandomiseerd (1:1:1:1) toegewezen aan standaardbehandeling (‘standard of care’, SOC), SOC+abirateron, SOC+RXT, óf SOC+abirateron+RXT. De standaardbehandeling bestond uit continue ADT met of zonder docetaxel 75 mg/m2 elke 3 weken voor 6 cycli. Behandeling met abirateron bestond uit 1000 mg/dag met prednison 5 mg tweemaal daags tot aan ziekteprogressie of intolerantie en werd samen toegediend met docetaxel voor patiënten die chemotherapie ondergingen. RTX werd toegediend in 37 fracties tot een cumulatieve dosis van 74 Gy nadat patiënten de eventuele docetaxel-behandeling hadden afgerond. Mediane leeftijd van de patiënten in de ADT+docetaxel-populatie was 66 jaar en bij 64% van de patiënten was sprake van hoog volume uitzaaiingen. Primaire eindpunten van PEACE-1 waren rPFS en algehele overleving (‘overall survival’, OS).

Resultaten

Bij de patiënten die ADT+docetaxel met of zonder RXT ontvingen, verlaagde abirateron het risico op radiologische progressie of dood met de helft (HR [95%-BI]: 0,50 [0,40-0,62]; p<0,0001). Dit voordeel werd gezien onafhankelijk van ziektevolume. Bij mannen met hoog volume uitzaaiingen was de mediane rPFS met SOC 1,6 jaar. Bij de groep daarnaast ook abirateron ontving was de rPFS 4,1 jaar. Het effect van abirateron op de OS vertoonde geen interactie met het effect van RXT (p=0,82), waardoor voor analyse de twee abirateron-groepen gepoold konden worden. De mediane OS was met abirateron hoger in de algehele populatie met respectievelijk 5,7 versus 4,7 jaar (HR [95%-BI]: 0,82 [0,69-0,98]; p=0,03). In de populatie die als SOC naast ADT ook docetaxel kreeg was deze OS respectievelijk niet bereikt versus 4,4 jaar (HR [95%-BI]: 0,75 [0,59-0,95]; p=0,017). Het OS-voordeel werd gezien in alle onderzochte subgroepen, inclusief patiënten die gebruik maakten van radiotherapie, ongeacht de performancestatus van de patiënt, het type castratie en het volume van uitzaaiingen. Bij mannen met hoog volume uitzaaiingen was de toevoeging van abirateron aan ADT+docetaxel geassocieerd met een 28 procent lager risico op overlijden, met een mediane OS van 3,5 jaar in de controlearm en 5,1 jaar in de abirateron-arm. Voor mannen met laag volume uitzaaiingen was de OS-data nog immatuur met in beide armen de mediane OS niet bereikt.

Van de patiënten die ADT+docetaxel kregen en castratieresistente prostaatkanker (n=263) ontwikkelden, kreeg 84% ten minste 1 levensverlengende behandeling en 81% ten minste 1 nieuwe generatie hormonale therapie (meestal abirateron of enzalutamide) in de controlegroep, vergeleken met respectievelijk 74 en 46% in de abirateron-arm. Graad ≥3 bijwerkingen van de studiebehandelingen die bij 5% of meer van de patiënten voorkwamen in de ADT+docetaxel-populatie waren febriele neutropenie (5% versus 5%), neutropenie (10% versus 9%), levertoxiciteit (6% versus 1%) en hypertensie (22% versus 13%) in respectievelijk de abirateron- en controlegroep.

Conclusie

De toevoeging van abirateron aan androgeendeprivatietherapie plus docetaxel verbeterde significant de mediane rPFS met 2,5 jaar bij mannen met de novo gemetastaseerde prostaatkanker. De toevoeging van abirateron gaf ook een 25%-reductie in het risico op overlijden, zelfs nadat 84% van de patiënten met mCRPC in de controlegroep ten minste 1 levensverlengende behandeling kreeg. Dit voordeel vertaalde zich in een mediane levensverlenging van 1,5 jaar voor mannen met hoog volume uitzaaiingen. De toxiciteit van de behandeling was zoals verwacht, zonder synergistisch effect van de combinatie. Om die reden zou ADT plus docetaxel plus abirateron in ieder geval aan de novo patiënten met hoog volume mCSPC moeten worden aangeboden.

Referentie

Fizazi K, Galceran JC, Foulon S, et al. A phase 3 trial with a 2×2 factorial design in men with de novo metastatic castration-sensitive prostate cancer: overall survival with abiraterone acetate plus prednisone in PEACE-1. Gepresenteerd tijdens ESMO 2021; abstract LBA5_PR.

X