In het kader van ‘Cancer Core Europe’ (CCE) is het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam een samenwerking met zes andere vooraanstaande Europese kankercentra aangegaan om ervaringen en ‘best practices’ uit te wisselen om zo de coronacrisis beter het hoofd te bieden.

Daarbij gaat het in de eerste plaats om de patiënten: hoe kunnen behandelingen aangepast worden zonder de zorgkwaliteit uit het oog te verliezen. Ook willen de kankercentra voorkomen dat patiënten met kanker, die door hun ziekte en behandeling extra kwetsbaar zijn, te maken krijgen met complicaties na een besmetting met COVID-19. In het medisch vakblad Nature Medicine ontvouwen de zeven kankercentra hun strategie om ‘pandemie-proof’ te worden. Daarnaast worden op de eigen website van Cancer Core Europe aanbevelingen per kankertype gedaan.

Logistieke uitdaging

Ziekenhuizen in Europa hebben allemaal in razend korte tijd enorme aanpassingen moeten doorvoeren om aan de coronacrisis het hoofd te bieden. Dat leidde vrijwel overal tot het uitstellen of aanpassen van behandelingen, om bijvoorbeeld het immuunsysteem van patiënten met kanker te ontzien. Daarnaast werden veel consulten en gesprekken ingewisseld voor telefoongesprekken en videochats. Veel klinische studies kregen daarnaast te maken met uitstel omdat het onmogelijk bleek om proefpersonen te rekruteren binnen de corona-restricties. Daarbij komt dan ook nog eens de logistieke uitdaging om voldoende bedden te hebben op de ICU en daarbuiten, en de veiligheid en het welzijn van het personeel te waarborgen, terwijl er overal een gebrek is aan beschermende kleding en gecertificeerde mondkapjes.

Emile Voest is medisch directeur van het Antoni van Leeuwenhoek en mede-auteur van het artikel in Nature. Hij legt uit waarom de gezamenlijke aanpak van CCE bittere noodzaak is. “De COVID-crisis overrompelt de zorg, en heeft ook een grote impact op de zorg voor kankerpatiënten. Wij, als CCE, hebben besloten om de ervaringen en methodes van onze zeven centra te bundelen en met de hele wereld te delen. Op die manier hopen wij andere kankercentra te helpen in de soms moeilijke keuzes die er gemaakt moeten worden. Zo kunnen we allemaal op een onderbouwde manier ‘pandemie-proof’ worden, ook met oog op de toekomst.”

Testen van medewerkers

Vijf punten waar volgens de CCE-instellingen medische instellingen rekening moeten houden als het gaat om het verlenen van zorg tijdens de coronacrisis zijn:

  • Klinische activiteiten (denk aan aanpassen werkzaamheden om kankercentra COVID-19 vrij te houden, aanpassing van standaard behandelregimes en om veiligheidsredenen afwijken van vastgestelde behandelprotocollen).
  • Communicatie met patiënten, ook op psychosociaal gebied.
  • Voldoende gekwalificeerd personeel (daarbij is het testen van eigen medewerkers op COVID-19 essentieel om continuïteit van de zorg te waarborgen)
  • Capaciteit van ziekenhuizen en instellingen. Daarbij gaat het om het bespreekbaar maken van alternatieve behandelingen zoals bestraling en/of systemische therapieën, bespreekbaar maken van uitstel van bepaalde electieve operaties, of juist versnelling van behandelingen zo lang de capaciteit nog toereikend is.
  • Regionale en nationale samenwerking.

Voest ziet dat de coronacrisis ook nieuwe mogelijkheden brengt en instellingen dwingt om op de nieuwe situatie in te spelen, bijvoorbeeld door juist minder ingrijpend te behandelen als de situatie dat toelaat, en door gebruik te maken van nieuwe technologische hulpmiddelen.

Cancer Core Europe

Cancer Core Europe (CCE) is een alliantie van zeven leidende Europese kankercentra die wetenschappelijk onderzoek en patiëntenzorg combineren. CCE werd al in 2014 opgericht om de ontwikkeling van innovatieve therapieën tegen kanker te versnellen door nauwe samenwerking in het translationeel en klinisch onderzoek. De aangesloten instellingen behandelen samen op jaarbasis ongeveer 350.000 patiënten. De zeven kankercentra zijn: Antoni van Leeuwenhoek / NKI (Amsterdam, Nederland), National Center for Tumour Diseases (Heidelberg, Duitsland), Gustave Roussy cancer campus (Parijs, Frankrijk), Karolinska Institutet (Stockholm, Zweden), Vall d’Hebron Institute of Oncology (Barcelona, Spanje), Fondazione IRCCS (Milaan, Italië) en Cancer Research UK (Cambridge, Verenigd Koninkrijk).

Bron
1. Lees HIER het artikel in Nature Medicine.